Mooji's vakantie-metafoor ("je gaat ergens naartoe, ziet mooie dingen, maar je komt weer terug") is een vereenvoudiging die veel mensen uit de serieuze psychedelische en transpersoonlijke gemeenschap als te reductionistisch ervaren. Het reduceert de ervaring vooral tot een tijdelijke altered state, terwijl Grof en Richards veel dieper gaan.
Grof (pionier van LSD-onderzoek en transpersoonlijke psychologie) zou Mooji's standpunt waarschijnlijk respecteren als één geldig perspectief, maar er sterk mee oneens zijn in diepte. Voor Grof zijn psychedelica (of holotropische ademhaling) geen simpele "vakantie", maar krachtige katalysatoren die toegang geven tot:
- Biografisch materiaal (onverwerkt trauma)
- Perinatale lagen (geboorte-ervaringen)
- Transpersoonlijke domeinen (eenheidservaringen, archetypen, collectief onbewuste, spirituele openbaringen)
Hij heeft duizenden sessies begeleid en zag dat deze ervaringen vaak diepgaande, blijvende transformatie kunnen veroorzaken — niet alleen een glimpse die vervliegt. Grof erkent dat integratie cruciaal is, maar hij ziet psychedelica als serieuze technologieën van het heilige, vergelijkbaar met oude inwijdingsrituelen.