Mijn vraag aan AI:
Gingen na de dood van Bhagwan / Osho veel van zijn sannyasins naar Papaji en Ramesh Balsekar?
ChatGTP antwoord:
Ja, opvallend veel voormalige discipelen van Osho vonden na zijn dood in 1990 hun weg naar leraren uit de neo-advaita hoek, vooral naar Papaji en later ook naar Ramesh Balsekar. Dat was geen georganiseerde "overstap", maar eerder een culturele verschuiving binnen dezelfde spirituele generatie.
Daar zijn verschillende redenen voor:
* Osho had zijn mensen al sterk losgemaakt van traditionele religieuze structuren.
* Hij sprak vaak over getuige-zijn, non-dualiteit, spontaniteit en het doorzien van het ego.
* Veel sannyasins waren na zijn dood "wees geworden": ze wilden verder zoeken, maar zonder terug te vallen op orthodoxe religie.
* Papaji en Ramesh boden iets dat tegelijk radicaal én eenvoudig klonk: geen methode, geen discipline, geen pad — alleen het directe herkennen van wat je bent.
Voor veel ex-sannyasins voelde dat als een natuurlijke volgende stap.
Interessant is ook dat de sfeer rond Papaji in Lucknow in de jaren '90 sterk deed denken aan de internationale Osho-scene:
* veel westerlingen,
* veel ex-therapie- en meditatiemensen,
* veel mensen met psychedelische of mystieke ervaringen,
* een losse, anti-traditionele houding,
* nadruk op directe ervaring boven doctrine.
Je zag daardoor een soort migratie:
Osho → Papaji → neo-advaita leraren zoals Mooji, Tony Parsons, Gangaji, Isaac Shapiro, enzovoort.
Bij Ramesh Balsekar lag het iets anders qua toon. Hij trok veel intellectuelere zoekers aan:
* mensen die al veel meditatie achter de rug hadden,
* mensen die "de doener bestaat niet" wilden begrijpen,
* mensen die uitgeput waren van spirituele inspanning.
En opvallend genoeg waren daar opnieuw veel voormalige Osho-mensen aanwezig. Niet zelden hadden ze eerst intens geleefd, gefeest, therapie gedaan en gemediteerd bij Osho, om daarna uit te komen bij een veel "droger" en conceptueler non-dualisme.
Eigenlijk zie je daarin een interessante evolutie:
* Osho werkte vaak via catharsis, energie, eros, meditatie en het afbreken van conditionering.
* Papaji wees direct naar stilte en onmiddellijke herkenning.
* Ramesh systematiseerde het vervolgens bijna filosofisch: alles gebeurt volgens de Wil van Totaliteit, er is geen individuele doener.
Veel zoekers ervoeren dat als een soort eindpunt van hun spirituele reis. Of zoals sommige ex-sannyasins het zelf formuleerden:
"Bij Osho leerde ik dansen met het leven. Bij Papaji ontdekte ik dat er niemand danst."
Bron: ChatGTP AI (https://chatgpt.com/share/6a19ce0b-2d20-83eb-af5e-75635550a356)