Christiane Beerlandt is de toegankelijke, 'volkse' versie van Dethlefsen & Dahlke – zij doet intuïtief en poëtisch wat zij filosofisch en Zen-achtig verwoorden.
Tegenover Gurdjieff staat zij aan de zachte, luisterende, accepterende pool: waar Gurdjieff zegt "breek de machine", zegt Beerlandt "omhels je symptoom als een boodschapper van de ziel".
Toch delen alle drie de overtuiging dat lijden geen illusie is, maar een objectieve wegwijzer naar ontwaken – daarmee staan ze samen tegenover de neo-advaita (die lijden als illusie ziet) én tegenover de reguliere geneeskunde (die lijden als zinloos toeval ziet).