Vraagsteller: Als iemand ernstig ziek is en zijn of haar toestand volkomen aanvaardt en zich overgeeft aan die ziekte, geeft zo iemand daarmee dan niet de wil op om weer beter te worden? De vastberadenheid om tegen de ziekte te vechten zou er dan niet meer zijn, of wel?
Eckhart Tolle: Overgave is innerlijke aanvaarding van wat is, zonder enig voorbehoud. We hebben het over je leven – dit moment – en niet over de omstandigheden of toestanden in je leven, wat ik je levenssituatie noem. We hebben het daar al over gehad.
Wat ziekte betreft, betekent dit het volgende: ziekte is een deel van je levenssituatie. Als zodanig heeft het een verleden en een toekomst. Verleden en toekomst vormen een ononderbroken continuüm, tenzij je de verlossende kracht van het Nu activeert door je bewuste aanwezigheid. Zoals je weet, is er onder de uiteenlopende omstandigheden van je levenssituatie, die zich in de tijd bevindt, iets dat dieper, essentiëler is: je Leven, je Zijn in het tijdloze Nu.
Omdat er in het Nu geen problemen zijn, is daar ook geen ziekte. Je geloof in een etiket dat iemand op je toestand heeft geplakt, houdt die situatie in stand, geeft er kracht aan en maakt een schijnbaar concrete werkelijkheid van een tijdelijke onevenwichtigheid.
Het verleent er niet alleen werkelijkheid en concreetheid aan, maar ook een continuïteit in de tijd die er daarvoor niet was. Als je je concentreert op dit moment en er niet mentaal etiketten op gaat plakken, wordt ziekte gereduceerd tot een van de volgende factoren: lichamelijke pijn, zwakte, ongemak of invaliditeit. Daar geef je je aan over – nu. Je geeft je niet over aan het idee van 'ziekte'. Laat het lijden je dwingen het huidige moment in te gaan, een toestand van intense bewuste aanwezigheid te betreden. Gebruik het om de verlichting te bereiken.
Overgave verandert niet wat is, in elk geval niet direct. Overgave verandert jou. Als jij veranderd bent, verandert je hele wereld, omdat de wereld slechts een afspiegeling is. We hebben het daar al eerder over gehad.
Als je in de spiegel kijkt en je waardeert niet wat je daarin ziet, zou je wel gek zijn als je het beeld in de spiegel aanviel. Maar dat is precies wat je doet in een toestand van niet-aanvaarden. En als je het spiegelbeeld aanvalt, valt het op zijn beurt natuurlijk jou aan. Als je het spiegelbeeld aanvaardt, hoe het er ook uitziet, als je er vriendelijk tegen wordt, kan het onmogelijk niet vriendelijk tegen jou doen. Zo verander je de wereld.
De ziekte is het probleem niet. Jij bent het probleem – zolang het ik-zuchtige verstand het voor het zeggen heeft. Als je ziek bent of invalide, moet je niet gaan denken dat je op de een of andere manier gefaald hebt, hoef je je niet schuldig te gaan voelen. Verwijt het leven niet dat het je oneerlijk behandelt, maar maak jezelf ook geen verwijten. Dat is allemaal verzet. Als je een ernstige ziekte hebt, gebruik die dan voor verlichting. Als er iets 'slechts' in je leven komt, gebruik dat dan voor verlichting. Onttrek tijd aan de ziekte. Geef er geen verleden of toekomst aan. Laat de ziekte je dwingen tot een intens bewustzijn van het huidige moment – en let op wat er dan gebeurt.
Je moet alchemist worden. Zet laagwaardig metaal om in goud, lijden in bewustzijn, een ramp in verlichting.
Ben je ernstig ziek en ben je nu boos om wat ik net heb gezegd? Dat is dan een duidelijk teken dat de ziekte een deel is geworden van je zelfgevoel en dat je nu je identiteit verdedigt – en ook de ziekte. De toestand die het etiket 'ziekte' draagt, heeft alleen niets te maken met wie jij in werkelijkheid bent.
Uittreksel van: Eckhart Tolle. 'De kracht van het nu'.