Waarom zij onder de 'orenmaffia' vallen

Gestart door Puppetji, 29 mei 2026, 21:11 u

Vorige topic - Volgende topic

0 Leden en 1 gast bekijken dit topic.

Puppetji

Karin Spaink zou deze denkers absoluut beschouwen als prominente leden van de orenmaffia. Sterker nog, zij zijn exact het type theoretici waartegen zij begin jaren negentig de strijd aanbond in haar bekende boek Het strafbare lichaam. De orenmaffia, kwakdenken en het placebo-effect.

De kern van Spainks kritiek sluit naadloos aan op de manier waarop de genoemde denkers naar ziekte kijken:

Waarom zij onder de 'orenmaffia' vallen

  • De schuld bij de patiënt: Denkers als Dethlefsen en Dahlke (auteurs van Ziekte als symbool) en Christiane Beerlandt beweren dat specifieke organen of ziektes direct gekoppeld zijn aan psychische blokkades of karakterfouten. Spaink stelt dat deze benadering ziekte verandert in een "hoogst individuele en met schuld beladen aangelegenheid". Als ziekte een 'uitnodiging tot transformatie' is, impliceert dat immers dat je verkeerd hebt geleefd of gedacht als je ziek wordt.

  • Het ontkennen van puur biologisch ongeluk: De visie van Steiner (antroposofie) of Weinreb (kabbalistische spirituele duiding) dat ziekte een diepere, kosmische of spirituele betekenis heeft, staat haaks op Spainks nuchtere realiteit. Spaink, die zelf decennialang leed aan multiple sclerose (MS), bepleitte dat het lichaam soms simpelweg hapert door biologische weeffouten. Zij noemde de spirituele claim dat ziekte 'een cadeautje' of een 'groeiproces' is een vorm van wreed "kwakdenken".

  • De dictatuur van de geest: Volgens Jungiaanse psychologie en esoterische stromingen weerspiegelt het fysieke lichaam de ziel. Spaink verzette zich fel tegen deze "dictatuur van het hoofd". Zij vond het absurd dat patiënten, bovenop hun fysieke lijden, ook nog de psychische taak kregen opgelegd om de 'diepere betekenis' van hun tumor of zenuwaandoening te moeten ontcijferen om te kunnen genezen.

Samenvatting

Voor Karin Spaink was ziekte geen betekenisvolle les, maar een constructiefout van de natuur of domme pech. De door jou genoemde denkers vormen de theoretische ruggengraat van de New Age- en psychosomatische benaderingen die zij haar hele leven onvermoeibaar en scherp heeft bestreden.

Er is slechts eeuwig, keuzeloos Zijn zonder begin of einde. - https://rameshbalsekar.com/teachings/